6f/2 (34519)

مرکز فرهنگی جرج پمپیدو

بنای مشهورمرکز فرهنگی و هنری جرج پمپیدو عنصری از معماری قرن21 است که دیداراز پاریس بدون دیدن ان ناقص و ناتمام است.

هدف برچیدن حصاردیرینه عدم اعتماد عمومی نسبت به فرهنگ رسمی بود وبرآن بودیم تا حس کنجکاوی وروحیه جستجوگری را درپاریسی ها بیدار سازیم.

رنزوپیانو

یه راستی این چگونه ساختمانی است؟کار یا شکوه معماری یا دستاورد هنر؟

این ینا از یرترین و متهورانه ترین کارهایی است که تاریخ فرانسه به خود دیده!

طرح برنده :

در اوایل 1971 بر مبنای اهداف و خطوط کلی برنامه مذکور یک مسابقه بین المللی معماری برگذار گردید .

اعضای هیات بین المللی داوران از میان معماران برجسته و مدیران سرشناس برای ضاوت درباره طرح های ارایه شده تشکیل شده بود .

681 طرح تسلیم هیات بین المللی داوران شد که از این میان 186 طرح از فرانسه و 49 طرح از کشور های دیگر یود.

طرحی که بیش از سایرین جلب توجه کرد خصوصیات منحصر به فردی داشت.

نخست انکه نیمی از سطح زمین را اشغال میکرد دیگر انکه کاملا با چارچوب برنامه انطباق داشت .

و بالاخره اینکه اندیشه اصلی طرح به نحو اعحاب آوری ساده بود.

طرح برنده را گروهی مرکب از 2 معمار به اسامی رنزو پیانو و ریچارد راجرز تهیه کرده بودند.

توصیف طرح از دید دو معمار:

اندیشه اصلی طرح نمای سلختملن به مفهوم متعارف آن را نفی می کند.

حذف جدار خارجی درون مرکز را آشکار و هدف اولیه ان یعنی نشر فرهنگ را بهتر القا می کند .

پلکان برقی معلق از دیواره غربی بنا همچون تخته پلی که به بدنه یک کشتی آویخته باشد به بازدیدکنندگان امکان میدهد تا ساختمان و شهر را در چشم اندازی واحد مشاهده کنند.

راهروی هوایی دعوتی پر جاذبه به دنیای ابداع و اکتشاف است.

امروز حاصل کار که مبلغی حدود200 میلیون دلار صرف ساخت آن شد. پالایشگاه-کارخانه تقطیر-کشتی-و

ساده تر از همه ببور از اسامی داده شده به آن است.

این بنا مانند جعبه شیشه ای بزرگی است که داربستی فولادی از بیرون آن را سر پا نگاه داشته است.

قسمت هایی از بنا که باید در داخل و پوشیده باشد در اینجا کاملا اشکار و نمایان وعملکرد آنها در معرض دید وتوجه است.

ببور هم در مقام بنای یادبود هنری و هم به عنوان نمونه ای از فنون جدید ساختمانی نتیچه ای شگرف بر جای

میگذارد.

ضلع شرقی ساختمان زو به خیابان رنار جنب پیاده رو و در امتداد ساختمانهائی مجاور قرار گرفته است که بدنه فنی و به عبارت دیگر کالبد تشریح شده بنا را به نمایش می گذارد.

شبکه تاسیساتی ساختئمان کاملا آشکار است و هر قسمت بسته به عملکرد آن با رنگی خاص مشخص شده است.

ضلع دیگر ساختمان مشرف به یک محوطه باز عمومی و مدخل اصلی مجموعه از سمت غرب است.

در این سمئت پلکان برقی تعبیه شده که طبقات مختلف را به یکدیگر متصل می سازد.

پلکان و راهروهای معلق در هوا که تا بام مرکز ادامه دارد با جدار استوانه ای شکل پلاستیکی خود مانند

÷کشتی بخار می ماند.

یکی از خصوصیات کلر پیانو و راجرز وچود فضای باز وسیعی در مقابل ساختمان است که به اندازه زمین

خود بنا می باشد.

میدان بازعمومی موسوم به (جایگاه ایگوراستراوینئسکی)به عنوان تفریگاه عابران پیاده درنظرگرفته شده است.

این محوطه که اندکی شیب دارد یک میدان عمومی است که از آن به عنوان صحنه نمایش های خیابانی استفاده

میشود و هر کس میتواند دئر آن هنر نمایی کند و عابران را حیرت زده یا سرگرم کند.

پلکان برقی که وسیله اصلی تردد بین تمام طبقات است و همچنین گذرگاه های طولانی که سرتاسر درازی ساختمان را طی می کند همگی رو به سوی میدان دارند و بیننده را قادر میسازند در عین بهره مند شدن از چشم انداز گسترده پاریس رویداد های میدان عمومی را نیز ببیند.

پس از گذشت 2 دهه از افتتاح این مرکز فرهنگی هنوز شادابی روزهای اول خود را دارد و توانسته علاقه مندان بیشتری را در سطح شهر به فعالیت های خود جلی کند.

حرکتی که مرکز فرهنگی پمپیدو در 20 سال پیش شروع کرد امروزه در سراسر شهر های مدرن مورد توجه

برنامه ریزان و مدیران شهری است.

استقرار مرکز درقلب پاریس اقدامی بود هم متهورانه وهم عملی.به گفته پمپیدو انتخاب ببور ازآن جهت بودکه درآن زمان تنهازمین دردسترس بودواو می خواست طرح بدون تاخیربه اجرا در آید.”

رنزوپیانو

نکته ای که معمار باید بداند طراحی سازه ای قابل انعطاف وفاقد شکلی مشخص است که بتواند بر حسب موقعیت جه داخلی و جه خارجی شکل مناسب داشته باشد.

نمای لوله های رنگارنگ فراتر از تزیینی ساده نمایشی اززیبایی وکارآیی است.

آبی برای تهویه

سبز برای لوله های آب

زرد برای برق

قرمز برای آسانسور

تقسیم بندی مجموعه :

مرکز فرهنگی پمپیدو شامل 4 بخش اصلی می باشد:

4بخش اصلی:

1-موزه ملی هنرهای نوین

2-کتابخانه

3-مرکزطراحی

4-مرکزتحقیقات موسیقی

موزه ملی هنرهای نوین:

که قرار بود به صورت موزه ملی زیر نظر مدیریت موزه های فرانسه اداره شود.

کتابخانه:

یا مرکز اطلاعات برای عموم که در آن زمان کتابخانه دهال نامیده شد زیرا بنا بود پس از تخریب

مرکزطراحی :

که در آن زمان از بخش های رسمی مرکز محسوب نمی شد بلکه منشعب بود از اتحادیه مرکزی هنرهای لوور

مرکزتحقیقات موسیقی:

که آزمایشگاهی برای موسیقی معاصر بود.

غرفه های بازار مرکزی دهال بر جای آن ساخته شود

کارگاه کودکان برای پذیرش اطفال 4-12برای آشکارساختن خلاقیتهاباوجودوسایلی ازقبیل دیوارهایی قابل شستشوبرای نقاشی و…

موزه دارای یک کتابخانه ومرکزاطلاعات است که با کاتولوگهاوآرشیوهاوچندین هزارشرح حال درباره هنرمندان تکمیل شده است.

کافه درفضای بازدرپشت بام ساختمان وباچشم اندازگسترده ازپاریس

ازجمله تسهیلات جدید مرکز کتابخانه خدمات اطلاعاتی برای عموم است که ورود به آن برای همه مجاز است.

مرکز خلاقیتهای صنعتی یک موزه نیست بلکه مرکزی است باعملکردهای متعدد که هدف آن ایجاد حساسیت و هوشیاری درعموم مردم نسبت به محیط زندگی روزمره آنهاست .

این بنا تنها تجلی یک حرکت روشنفکرانه فرهنگی در قالب ترکیبی از اجزا و قطعات آب بندی شده نیست بلکه مرکزی است مردمی دانشگاهی است که کوچه و بازار و کلاس درس آن است و میتواند منعکس کننده نیاز های دایما در حال تغییر مراجعان خود باشد…

طبفه همکف :

ورودی از محوطه باز

این طبفه میدان عمومی نامیده میشود و از نظر عملکرد شبیه فوروم های باستان است.

در مسیر بازدید از مرکز فرهنگی پمپیدو این فضا به منزله محفظه ای است برای اختلاط که به مرکز وارد یا از آن خارج می شوند.

در اینجا بازدید کنندگان میتوانند برای کسب اطلاعات توقف کنند.

مسیر کارگاه کودکان در سمت راست ورودی قرار دارد نیز 2 نملیشگاه مخصوص هنر های معاصر در طبقه همکف قرار دارد.

در زیر نیم طبقه و در پشت فضای زیرزمینی یک کتاب فروشی قرار دارد که از مجهز ترین کتاب فروشی های پاریس است.

در سمت چپ ورودی و در بالای پلکان برقی تصویر بزرگی از چهره پمپیدو قرار دارد.

نیم طبقه :

ورودی دوم مرکز

نمایشگاه بازنگری هنری

وجود اشیا و اسنادی که نشان دهنده تمدن صنعت در قرن 19 و 20 است.

نمایشگاه تازه های نشر

نمایشگاه های همر های معاصر

طبقه اول:

تنها بخش عمومی این طبقه کتابخانه عظیم اطلاعات برای عموم است که ورودی آن از طبقه فوقانی است.

ورود به کتابخانه آزاد است و مجله ها اسلاید ها کتاب ها و نقشه ها در اختیار مردم است.

طبقه دوم :

ورودی کتابخانه عمومی در این طبقه است.

3 کاتالوگ و 1 کامپیوتر در یدو ورود موجود است که مراجعه کنندگان میتوانند درباره موضوع مورد نظر جستجو کنند.

سالن نمایش نیز در این طبقه برای نمایش فیلم و ویدیو در نظر گرفته شده است.

طبقه سوم :

هر چند نمایشگاه دایمی موزه ملی هنر های نوین تمام طبقه 4 را در بر گرفته اما تنها ورودی ان در طبقه سوم

است.

.و 3 بخش اصلی موزه نیز در این طبقه قرار دارد:

1 : طرح ها عکسها و کار های چا پی

2 : سالن کاندینسکی

3 : مجموعه های دایمی موزه ملی هنرهای نوین

طبقه چهارم :

وسیله دسترسی به این طبقه پلکان برقی است.

این طبقه تماما در اختیار موزه ملی هنرهای نوین است.

در این قسمت جنبش های هنری قرن 20 به صورت متوالی عرصه گردیده است.

طبقه پنجم :

امکانات مستقر در طبقه پنجم یعنی بالاترین طبقه به ترتیب نزدیکی به انتهای پلکان برقی به شرح زیر است:

بار و رستوران به اضافه تراس در فضای باز- فیلمخانه – فضای متغیر نمایشگاهی .

از این قسمت همچنین چشم انداز وسیعی از شهر پاریس . مجسمه واقع بر سکوی بیرونی موزه در طبقه پایین

دیده می شوند.

باقیمانده این طبقه تالاری است با فضا های قابل انعطاف که برای برگذاری نمایشگاههای موقتی مورد استفاده قرار می گیرد.

این نمایشگاه ها را یکی از 4 بخش اصلی مجموعه می دانند.

سه طبقه زیرزمینی :

دیدارهای دسته جمعی از طبقه زیرزمینی و از دور ماکت بزرگی از مرکز فرهنگی جرج پمپیدو آغاز می شود.

2 سالن در سمت راست است که یکی به بازیگری و دیگری به رقص اختصاص دارد.

سازه طبقه زیر فوروم(یعنی دومین طبقه زیرزمین ) انبار ها و بخش های فنی مجموعه مانند تجهیزات نرم افزاری سیستم ایمنی تصویری و تاسیسات مکانیکی را در خود جای داده است.

در قسمت زیر محوطه پارکینگ اتوموبیل ها قرار دارد.

سومین طبقه زیررمین فقط در بر گیرنده تاسیسات و بخش های خدماتی است از جمله تاسیسات حرارتی و تهویه و خنک کننده .

همچنین انبار های کار های هنری دفاتر نگهبانی و استودیو های تلویزیونی .

و تنها در قسمتی از طبقه چهارم زیرزمین مخازن ذخیره آب پمپ های خنک کننده و سیستم زه کشی جای داده شده است.

کارگاه بر نکوشی:

بخش جداگانه ای است در خارج از ساختمان اصلی مرکز و در بنایی به همین نام .

کنستانتین بر نکوشی در 1876 در رومانی به دنیا آمد .مرمر فلز و چوب مواد مورد استفاده و آبستره شیوه کار وی در مجسمه سازی بود .

وی کارگاه خود را به طور کامل به دولت اهدا کرد .

کارگاه بر نکوشی در واقع بازسازی دقیقی از کارگاه هنرمند واقع در ساختمان شماره 11بن بست رونسن استکه به مخروبه ای بدل گردیده بود.

بنای بازسازی شده فعلی در حال حاضر جزیی از موزه ملی است.

---